ඉතිං අපි වෙන් ව යමු.........

නන්නාඳුනන්නි පටන් ගත්ත ගමන් ම වෙන්වෙලා යන්න හදනවද? නෑ නෑ මේ හිතට ආවට කුරුටු ගාපු දෙයක් විතරයි. නාන්නාඳුනන්නිට හිතෙන විදියට ‍අපි ගොඩනගා ගන්නා බැඳීම් එකක් වත් දිගට පවතින ඒවා නෙවෙයි. සමහර වෙලාවට අපි විසින් ම ඇති කර ගත්ත බැඳීම් ලිහලා දාන්න අපිට ඕනෑ වෙනවා. ඒත් ගොඩක් වෙලාවට ඒකට බලපෑම් කරන්නෙ අපි ජීවත්වෙන සමාජය. සමාජයට බයේ බැඳීම්වලින් මිදිලා ඉගිලිලා යන්න බැරි කී දෙනෙක් ඉන්නවද? තවත් සමහර වෙලාවට අපේ ම හෘද සාක්ෂිය, ඕක කරන්න එපා ඕක වැරදියි අනික් පාර්ශ්වයට මොනවා හිතෙයිද කියලා අපිට වද දෙනවා. අපි අකමැති බැඳීම්වලින් ලිහිලා ඉගිලිලා යන්න පුළුවන් නම් කොච්චර හොඳද කියලා නන්නාඳුනන්නිට හිතෙනවා. එහෙම පුළුවන් නම් හිතේ කිසිම දුකක් නැතුව හැම දේකින් ම මිදිලා නිදහසේ යන්න හැකි වේවි.............

 ජීවිතේ මාවතේ
තවත් එක මංසලක්
මග හසර දකින්නට
හදවතට නෑ ඉඩක්
හිත බරයි ඇස් හඬයි
යා යුතුයි තව දුරක්
මෙතෙක් කල් ආ ඔබට
දෙන්න නෑ මට දෙයක්
වෙලී පැටලුනු දෑත්
ලිහී විසිරී යතත්
ඉතිං අපි වෙන්ව යමු
හිතේ නැතුව ම දුකක්

නන්නාඳුනන්නියකගේ උපත

නන්නාඳුනන්නී නන්නාඳුනන කෙනෙක් වගේ මේ විදියට ජීවිතේ දිග අරින්න පටන් ගන්නෙ ඇයි කියලා ඇයටවත් තේරුම් ගන්න බෑ. නූල කැඩුණු සරුංගලයක් වගේ ඔහේ පාවෙන හිතට මොකක් හරි තැනක නැවතුමක් ඕනෙ කියලා ඇයට හිතුණද දන්නෙ නෑ. ඈ බ්ලොග් ලෝකයට අලුත්. බ්ලොග් එකක් කියන්නෙ මොකක්ද කියලවත් හරියට දන්නෙ නෑ. ඒ නිසාම ඈ ලියන දේවල්වල ලියන විදියෙ අනන්තවත් වැරදි අඩුපාඩු තියෙන්න පුළුවන්. ඒත් ලිවීම විනෝදාංශයක් විදියට යි හිත ඇතුළෙ හිර වෙලා තියෙන කඳුලු බිංදු වගේම හිනා පොකුරු එළියට දාන්න පුළුවන් විදියක් විදියටයි විතරක් දකින නිසා නන්නාඳුනන්නී නං හිතන්නෙ තමන් ලියන කියන දේවල්වල අඩුපාඩු තිබුණට කමක් නෑ කියලයි. 

ඉතිං ඕක තමයි නන්නාඳුනන්නීගේ උපත ගැන කතාව. විපත ගැනත් සමහර විට ඈ නැතත් වෙන කෙනෙක් ලියාවි. අපි බලා ඉමු මොකද වෙන්නෙ කියලා....................